Emptiness of emptiness

ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་ཅན།
ཁྱོད་ལ་མཁས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བསྙད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
The subject - the lack of inherent existence of inner and outer phenomena - it is taught by the masters as being emptiness because of being the final nature of inner and outer phenomena.

དེ་འདྲའིེ་སྟོང་ཉིད་དེ་ཡང་ཆོས་ཅན། སྟོང་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་མི་རྟག་གང་རུང་དུ་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར།
The subject - such emptiness - emptiness is asserted as empty of establishment by own-nature because it does not truly exist as either permanent or impermanent.

སྟོང་ཉིད་ཞེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་བདེན་པས་སྟོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་ཏེ། སྟོང་གཞི་སྟོང་ཉིད་བདེན་པས་སྟིང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
The subject - the entity referred to as "emptiness" being empty of true existence - it is asserted as emptiness because of being the emptiness of true existence of emptiness (as the basis of emptiness).

སྟོང་ཉིད་བདེན་སྟོང་ཡུམ་ལས་གསུངས་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་ཏེ།
སྟོང་ཉིད་ལ་དངོས་པོ་སྟེ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཅན་གྱི་བདེན་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
The subject - statements in the Mother sutras that emptiness is empty of true existence - they have a purpose: It is in order to overcome the apprehension of true existence of awarenesses that apprehend emptiness as truly existent.

Up a level: The sixteen emptinesses