Emptiness of the non-discarded

ཐེག་ཆེན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། དོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ།
ཕར་ལ་བོར་ནས་གཏོང་བ་མེད་པ་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་འགའ་དང་དུས་འགའ་ཡང་འདོར་དུ་མེད་པ་སྟེ་དོར་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར།
The subject - the Mahayana - it is the non-discarded because it is not to be left aside and is not suitable to be discarded whatever its nature and at any time.

ཁྱབ་སྟེ། དོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐོར་བ་དང་འཁོར་བ་ལ་ངེས་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར།
There is pervasion because "discarded" is definitively referring to what is discarded and to samsara.

དོར་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན།
དོར་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད་དེ། སྟོང་གཞི་དོར་བ་མེད་པ་བདེན་པས་སྟོང་པའིེ་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནའིེ་ཕྱིར།
The subject - the emptiness of inherent existence of the non-discarded - it is referred to as the emptiness of the non-discarded because of being the emptiness of true existence of the non-discarded (as the basis of emptiness).

Up a level: The sixteen emptinesses