Emptiness of the ultimate

མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་སྐུ་དེ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གྲོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
The subject - the Dharmakaya that has passed beyond sorrow - it is an ultimate because it is the liberation that is the supreme purpose to be attained.

མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན།
དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གཞི་དོན་དམ་པ་བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
The subject - the emptiness of establishment by own-nature of passing beyond sorrow - it is the emptiness of the ultimate because of being the emptiness of true existence of the ultimate (as the basis of emptiness).

དོན་དམ་མཁྱེན་པའིེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བསྟན་པར་མཛད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ།
མྱང་འདས་ལ་དངོས་པོ་སྟེ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཅན་གྱི་བདེན་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
The subject - the Buddha who realises the ultimate indicating the emptiness of the ultimate - there is a purpose: It is in order to overcome the apprehension of true existence of awarenesses that apprehend passing beyond sorrow as truly existent.

Up a level: The sixteen emptinesses