Prior to that, previous lives would not be remembered

ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ལྷག་མེད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སྔོན་རོལ་དུ་དུས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་དག་ལ་ནི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ།
དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་གང་ཞིག བདག་ཕུང་གཉིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
The subject - objects of knowledge - it follows that prior to attaining nirvana without remainder, the self is inherently produced and disintegrates in every moment in time because 1) at that time, the aggregates are inherently produced and disintegrate in every moment in time and 2) the self and aggregates are one.

Note: Vaibhashika assert:

• Momentariness in terms of the individual completion of the three activities of production, abiding, and disintegration; e.g. a pot is momentary because at the time of its activity of abiding, its activity of production is already complete.
• The momentariness of the aggregates is subtler than the momentariness of the self due to those moments being longer in duration for the three activities of the self than they are for the aggregates.

འདོད་ན། དེ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་ང་ལ་ནུ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། ཞེས་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ།
ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སོ་སོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
If accepted: It follows that it would not be feasible for [the Buddha] to remember his births, saying "At that time, I was the one referred to as King Māndhāta." because the self of past and future occasions are inherently established different.

ཁྱབ་སྟེ། དེ་ཡིན་ན། འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ཡིན་དགོས། དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་མི་འཐད་དགོས་པའི་ཕྱིར།
There is pervasion because if it is that, then it is necessarily unrelated different objects; in that case, remembering births would necessarily be unfeasible.

Next: Accumulated actions would go to waste

Up a level: Refuting the Buddhist assertions of the aggregates as the self