calm abiding

སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རང་གི་དམིགས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་འདོད་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་ནུས་པའི་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི།
ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད།
Definition: A concentration conjoined with pliancy that is able to set the mind in equipoise upon its object in accordance with one's wishes in dependence upon the method of the nine mental abidings.

Divisions:

Calm abiding observing varieties ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས།
Calm abiding observing modes ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས།

སེམས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བ་ཞི་ནས་ནང་དུ་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པས་ན། ཞི་གནས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།
Etymology: due to pacifying (ཞི།) scattering of the mind to external objects and abiding (གནས།) single-pointedly upon an inward object.

Eight applications for the five faults ཉེས་པ་ལྔ་སྤོང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད།
Nine mental abidings སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུ